TBE

Wielokrotnie przyjaźń poddawana jest większym lub mniejszym próbom. Egzamin taki przeszła również przyjaźń dwóch druhów, właściwie dwóch kompletnie innych kobiet. To jest związek  pelen wzlotow, pomysłów i idei życiowych! I nic nie brzmi w tym jak pretensjonalny i ideonistyczny przebieg zdarzeń, bowiem polaczyla te dwie w pewnym sensie etycznie nieakceptowalna sytuacja ale... tak zawsze jest ale - zbudowały we dwie imperium koleżeństwa, współpracy i zjednoczonego myslenia jak sie rozwodzic nad względnie neutralnymi kwestiami.  Wydawać by się mogło, że to jest nie mozliwe, taka relacja, ponieważ to Nasz, wspólny  specyficzny przykład idealnej przyjaźni? Nie, nidgy o niej nie mowilysmy tak jawnie, oficjalnie, otwarcie, glosno! Jednak opartej nie jedynie na słownych deklaracjach a na czynach, aktach dobroci, wspolczocia i otwartego, rzetelnego dialogu. Nie obiecywałyśmy sobie wierności, dozgonnej pomocy a w sytuacji kryzysowej zadna z Nas nie czmychnęła na drzewo, zostawiając ''kuma na pastwę niedźwiedzia''. Nie do podważenia więc jest stare przysłowie niedźwiedzie: ''Że prawdziwych przyjaciół poznajemy w biedzie''. Prawdziwą przyjaźnią jest taki związek, który przetrzyma wszystko, przetrwa cicha rozlake, zły humor, nadmiar adrenaliny, gdzie, gdy widzisz jak wali sie jeden mur podstawiasz belke by kolejny nie padl, gdy widzac cierpienie, troske i zmeczenie jedenej ze stron nie dolewasz oliwy do ognia a wręcz odwrtonie stabilizujesz emocjonalny odwet na to co nastapi. Tak wlasnie miedzy Nami bywa... a to, ze czasem nie dopowiemy czegos to tak naprawde nie ma znaczenia - czytam w Twoich myslach, słyszę po glosie, wyczuje z rozmowy... Ty masz to samo, prawda? Chronisz od zlego, od tego co nieuniknione, masz wizjonerskie podejscie do spraw, pokrywacie sie z wypowiedziami razem z moja ukochana mama, zawsze mimo napływu obowiazkow i klikajacego zegarka masz czas by zadzwoni bo wiem, jak nie znosisz pisac! 

''Wielkie przyjaźnie zawiązują się w pogoni za jakims ideałem, w obronie jakiejś sprawy, w trudach poszukiwań...''

Więzi przyjaźni często łączą ludzi o odmiennych charakterach, innych poglądach na świat, o czym świadczy ta Nasza relacja.  Tak naprawdę lewitujemy czasem pomiędzy postaciami, które pojawiają się na kartach jakie los Nam niesie wraz z kolejnymi wydarzeniami. To przeciez nie skomplikowana istota przyjaźni, ktora narodzila sie tak niedawno, ewoluowała i ukazała sie Nam, dwom kobietom, poznającym dopiero świat na nowo, w penych odsłonach. Ty dalas mi poczucie rodzinnego bytu i wartosci jakie matka przekazuje dziecku, dzieku temu wiedziala, ze zawsze moge liczyc w kwestiach sporonych wychowujac nie swoje dziecko. Natomiast ja lubie Cie motywować  lubie rozbudzac w Tobie to co zastyglo na chwilke! W rozumieniu etapowości każdej przyjaźni nastepuje moment oswojenia, a więc zawiązywania więzów z drugą istotą. I mimo wszystko, nawet nie przebywając z nia dzien w dzien, nie kontaktując sie w ramach rutynowej formy ''napisz bo musisz''. Każda z Nas oswoiła sie z faktem, ze będziemy się nawzajem potrzebować. Ba, to nie byl rodzaj oswojenia - to raczej przypływ wspólnie pojetych ideologii bytu, bo przeciez dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu bo widzisz czasem słowa w związku nie są potrzebne… Przyjaźń jest procesem poznawania drugiego człowieka. Uczy nas cierpliwości, odpowiedzialności za drugiego człowieka. Przyjaciela nie można ni stąd ni zowąd tez porzucić... chyba, ze tego chce, chyba, ze potrzebuje namiastki spokoju i wytchnienia. Nie wolno go zdradzić, skrzywdzić. Musimy dbać i troszczyć się o nasze bratnie dusze. Mając przyjaciela, pragniemy z nim spędzać czas jakościowo uwikłany w odpowiednie dialogi. Z niecierpliwością czekamy na kolejne spotkania, gdy cos sie dzieje mega ekscytującego.  Jakże trudne i bolesne czasami bywaja rozstania ale nie z przyjacielem b wiem, ze jestes... i nie musimy spędzać każdej wolnej chwili razem.

''Przyjaźń nie jest czymś spontanicznym, automatycznym, jest natomiast owocem obopólnej zgody, decyzji, życiowej postawy, otwartości. Nie staje się, ani nie pozostaje przyjaciółmi przez przypadek. Prawdziwa harmonia jest najpiękniejszym darem wierności prawdzie, uczciwości, sprawiedliwości; jest zawsze zaskoczeniem i zadziwieniem. Tak jak światło gwiazd nie pojawia się jedynie wtedy, 

kiedy się je dostrzega, i nie znika, gdy zostało dostrzeżone''

Większość z nas nie potrafi żyć w zupełnej samotności, w poczuciu wyalienowania przez innych. Człowiek potrzebuje bratniej duszy, na którą w każdej sytuacji może liczyć. Przyjaźń odgrywa ogromną rolę w życiu istoty ludzkiej. Myślę, że wielkim szczęściarzem jest ten, kto posiada prawdziwego i wypróbowanego przyjaciela, który nigdy nie zawiódł. Ja nim jestem, mam kilka cudownych przyjaciół i wiem, ze sa dla mnie zawsze, o każdej porze dnia i nocy! Pamiętajmy jednak, iż przyjaźń to nie tylko oczekiwanie na pomocną dłoń druha, szczęśliwie i radośnie spędzony wspólnie czas, ale to również obowiązki, zobowiązania i nieraz kłopoty. Nie możemy tylko brać i egoistycznie wykorzystywać naszej bratniej duszy, ale również i sami powinniśmy poświęcać się dla innych. Czasem sami musimy zrezygnować z czegoś dla dobra drugiego człowieka i tak sie dzialo w tej Naszej specyficznej relacji, wiem to ja i wiesz o tym TY! Trudno się nie zgodzić ze stwierdzeniem, iż ,,przyjaźń jest tym, czym dla ptaka skrzydła: wznosi go ponad proch". Dlatego pielęgnujmy nasze związki, troszczmy się o bliskie nam osoby, bo TEGO TYPU RELACJE NIE ZDARZAJA SIE CZESTO, gdzie pozostając sobą, stajemy się kimś lepszym. Jednak kiedy codzienne obowiązki i zabieganie przeszkadzają nam w zatrzymaniu tego co dla Nas tez ważne i odstresowujaco przyjemne, nad tym, co w życiu najważniejsze, nie zaniedbujemy  Naszej przyjaźni. Dla takich relacji, chwil, wartości i przyjaciół  warto żyć.....

MONIKA K