Łaskawe oczy

Widzę każdego dnia oczy piwne, gleboko zasmucone ale i szczesliwie w oczodole osadzone. 

Widzę, jak na mnie patrza dnia każdego, wzywają do walki by nie poddawać się, niby dlaczego? 

Widzę pewne zatroskanie w otchłani codzienności schowane,

wszak odczucie to jest wedle uznania pieczołowicie zadbane.

Widzę Twa postac, po domu z lekkością i swoboda się snująca,

melancholijnie z myślą iście wazna, piękna i nurtująca.

Widzę Twe dlonie, praca, przeżyciami i wiatrem letnim smagane,

oblicze dojrzałości i sumiennego bytu z lekkoscia akceptowane.

Widzę uśmiech jaki niesiesz ze soba w każdej chwili gdy tego potrzebuje, z barwa tęczy i ciepla także i na mej twarzy zawsze się maluje;

Widzę poczucie bezpieczeństwa i przynależności w ramach twej matczynej miłości, te trwogę i ozdobnik jakim uczylaś Nas godności.

Widzę zale i co gorsza wszelako, pospolicie rozumiane zwątpienia

ale także i chłód powietrza z jakim zmagają się choroby cierpienia. 

Widzę ulotne chwile z dystansu jak i z obecnej perspektywy,  

szaleńczo przemijający czas i jego nad wyraz silnej komunikatywny.

Widzę Twa silna dusze w otchłani problemów zgrabnie ujętych

niczym gałązki brzozy w letni dzień do ziemi zgiętych.

Widzę piękno wnętrza, zaangażowania, prostoty i bezwarunkowego uczucia jakim jesteś Ty cala, znakomicie Twoje poświecenie odczuwam dnia dzisiejszego boś mi zycie dala.

Ze specjalna dedykacja dla ukochanej mamy i najlepszej przyjaciółki - dziękuje! 

M.Wilk