Czekamy...

Nie lada pociecha z tej malej osobki, sle umiech gdy nabroi,

Nie ulega latwo, wszak twardo przy swoim wowczas stoi.

Nie pladruje tych wszystkich zasobow twojej cierpliwosci, 

Nie szuka nowych, malo interesujacyhc z czasem znajomosci

Nie ciagnie za jezyk, gdy wlasciwe slowo zle wypowiadane,

Nie zada kategorycznej odpowiedzi na pytanie zadane.

Nie mysli wedlug ogolnie przyjetego, balnego schematu,

Nie porusza nieprzyjemnego z wyboru bowiem tematu.

Nie kreuje szarej, dalekosieznej, pretensjonalnej wizji przyszlosci,

Nie kruszy serc, nie pali mostow, nie zyje w skrajnie przyjetej zlosci.

Jest dzieckiem, od ktorego winnismy z cierpliwoscia kazda lekcje powielac,

Jest dzieckiem, ktore uczy jak na nowo z serdecznoscia serca otwierac.