Z cyklu - okiem podroznika, laika!

Lubie male i dosc klimatyczne miasteczka, mialam okazje je zwiedzic jak to bywa w moim przypadku w dosc nietypowych warunkach... czyli przy okazji. Podczas jednej z takich wypraw podrozowalam z Barcelony i po drodze zahaczylam kilka ciekawych miejsc, jednym z nich byla ta miejscowosc. 

Dzis zabiore Was do miejsca, gdzie historia siega swymi korzeniami do I w. p.n.e., kiedy powstała osada iberyjska Salguie, a następnie kolonia rzymska Caesaraugusta (obecna nazwa miasta pochodzi właśnie od tego łacińskiego słowa). W III w. Saragossa stała się ważnym ośrodkiem chrześcijaństwa, od V w. zdobywana kolejno przez Wandalów, Swewów i Wizygotów; w latach 714-1118 była pod władzą muzułmanów. W 778 r. była celem nieudanej wyprawy Karola Wielkiego, już wówczas stała się miastem wieloetnicznym, wieloreligijnym, centrum administracji i wojskowości na pograniczu z państwami chrześcijańskimi, oraz ośrodkiem lokalnego separatyzmu wobec władców kordobańskich. W latach 1017-1110 była stolicą emiratu, do 1039 r. należała do rodu Banu Tugib, a potem do Banu Hud. W 1118 r. Saragossę przejął Alfons I Waleczny, odtąd miasto stało się ośrodkiem politycznym, gospodarczym i religijnym Aragonii. Od 1308 r. w mieście utworzono arcybiskupstwo; w tym czasie nastąpił przyspieszony rozwój miasta, które stało się ważnym ośrodkiem handlowym. 22 kwietnia 1529 r. Saragossa była miejscem zawarcia układu hiszpańsko-portugalskiego pomiędzy Karolem V, a Janem III Pobożnym o rozgraniczeniu stref ekspansji na półkuli wschodniej, w wyniku, którego sporne, bogate w korzenie Moluki przypadły Portugalii. Pod koniec XVI w. rozpoczęły się w mieście rozruchy antykrólewskie; w tym mniej więcej czasie Saragossa zaczęła stopniowo tracić szczególne przywileje. Na początku XIX w. była dwukrotnie oblegana przez wojska napoleońskie i po zaciętej obronie pod dowództwem J. Palafoxa została zdobyta. U boku Francuzów walczyły oddziały polskiej Legii Nadwiślańskiej pod dowództwem pułkownika J. Chłopickiego. Podczas hiszpańskiej wojny domowej (1936-1939) została opanowana przez siły nacjonalistów. W sierpniu i wrześniu 1937 r. miała miejsce operacja zaczepna wojsk republikańskich, w której wyróżniła się polska XIII Brygada im. Jarosława Dąbrowskiego. Niestety głównych celów, takich jak: zdobycie Saragossy i odciążenie Frontu Północnego nie osiągnięto. Mimo licznych wojen, w XIX i XX w. odnotowano intensywny rozwój gospodarczy i demograficzny miasta: w 1830 r. liczyło prawie 45 tys. mieszkańców, a w 1930 r. – 174 tys. 

Co ciekawego mozna tam zobaczyc? 

Saragossa jest siedzibą arcybiskupstwa, gdzie wznoszą się dwie katedry: gotycka La Seo ze śladami wcześniejszego kościoła romańskiego, zbudowana w latach 119-1520; i Nuestra Senora del Pilar, czyli Najświętszej Marii Panny z Kolumny, patronki Hiszpanii, która upamiętnia ukazanie się Matki Bożej na kolumnie wzniesionej na cześć św. Jakuba. Można tam obejrzeć freski F. Goi. Do innych zabytków należą kościoły gotyckie San Pablo, Magdaleny, renesansowy Santa Engracia z XIV w., a wśród budowli świeckich na uwagę zasługują: La Lonja – XVI-wieczna giełda w hiszpańskim stylu plateresco, ze wspaniałymi reliefami i ornamentami kamiennymi; pałac hrabiów Luna z 1537 r., w którym mieści się sąd; pałac hrabiów de Sastago y Argillo z XVII w. Ważne miejsce zajmują pozostałości murów rzymskich (teatr, łaźnie, forum, port rzeczny); zamek El Palacio de La Aljaferia, czyli alkazar z XI w., w którym zachowały się: mauretański dziedziniec, pałac królów katolickich i meczet; ratusz z 1541 r.; oraz Puente de Piedra, czyli siedmiołukowy most nad rzeką Ebro z XV w. Starówkę Saragossy przepięknie opisał Stefan Żeromski w powieści „Popioły”: •„Rysowały się przed oczyma niezliczone wieże; olbrzymie kadłuby klasztorów – franciszkańskiego, w środku miasta, za bramą zwaną Quemada, na prawym brzegu Huerby, świętego Józefa, na południu – czworokąt zamku inkwizycji Castel Aljaferia, na zachodzie – kapucynów, przed bramą Carmen; okrągłe kopuły i strzeliste wieże del Pilaar, nad samym brzegiem rzeki”. Architektura aragońska miasta, w stylu mudejar, jest wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Przyrodniczego UNESCO.